میدونی چقدر دوستت دارم ؟

1 دونه !

ولی مردونه !!

از دور برایت گلی میفرستم که نامش سلام و بویش عطر دوستی

و پیامش غم دوری توست

مگر میشود با سنگ انداختن های پیاپی در آب ، ماه را از آب گرفت؟!!!

دریا که بزرگ شد ، نگاهش نتوان کرد / دو دل که یکی شد ، جدایش نتوان کرد

ز همه دست کشیدم که تو باشی همه ام / با تو بودن ز همه دست کشیدن دارد

امشبی را که در آنیم غنیمت بشماریم / شاید ای دل نرسیدیم به فردای دگر

نه به اون عشق و امید و آرزو / نه به این جنگ و جدال و گفتگو

نه به اون گریه و دوستت دارم و دلتنگی / نه به این خنده و این نفرت و این دلزدگی

نه به دلبستگی ات نه به این خستگیت

هفت راز خوشبختی :

متنفر نباش ، عصبی نشو ، ساده زندگی کن ، کم توقع باش ، همیشه لبخند بزن

زیاد ببخش ، یک دوست خوب داشته باش

البته مثل من !!

چه روزگاری ، چقدر سرکاری ، خلاصم کن از این عشق

بگو دوستم نداری

خدایا طاقت هجرش ندارم ، تو میدانی که او را دوست دارم

شده در زندگی لیلای عشقم و من مجنون عشقش در دیارم

کسی را دل مگر سنگ باشد / که بگذارد کسی دلتنگ باشد

اشکاتو پاک کن همسفر ، گاهی باید بازی رو باخت

اما اینو یادت باشه ، که باز میشه زندگی رو دوباره ساخت

اگه به زور روزگار از زندگیت میرم کنار / میرم که ثابت بکنم عاشقتم دیوونه وار

با قلب لبریز از غمم امشب صدایت میکنم / با اشتیاق دیدنت ، دل را فدایت میکنم

با دوست عشق زیباست ، با یار بیقراری / از دوست درد ماند و از یار یادگاری

اگر یاد گلی کردی نگاهی بر رخ خود کن / اگر یاد خزون کردی نگاهی جانب ما کن

عشق او اندر آوردم به بند / کوشش بسیار نامد سودمند

نام تو را تا میبرم قلبم غریبی میکند / چشم انتظاری در دلم درد عجیبی میکند

از آبشار پرسیدم تو کیستی ؟ گفت : اشک کوه

گفتم : از چه میگریی ؟ گفت : از جدائی دوست

زندگی را دوست دارم در پناه نام دوست / نام دلجوئی که همراهان نام اوست

سلامت بگویم که در خاطری / گر از چشمم دوری به دل حاضری

ای به خلوتگه دل محرم راز / با پیامی دل ما را بنواز

گر بگیری ز دلم تو خبری / میکنم هدیه به تو بال و پری

الهی هر کجا باشی وجودت بی بلا باشد / سرو دستت علی گیرد ، نگهدارت خدا باشد

زندگی تلخ تر از مرگ بود گر تو نباشی / بعد از این مرده حسابم کن و بگذار بمیرم

تو میرسی و در نگاه گرم و مهربان تو / دوباره محو میشود تمام ناتوانی ام

سلامی با اشک ، اشکی چون شمع ، شمعی چون نور ، نوری چون ماه

ماهی چون تو

ما زنده به عشقیم ولی عشق تب دوست / ما طالب مرگیم ولی در طلب دوست

درویش نگاهیم ولی با لب خندان

دل در پى رهایى

وقتى تو پیش مایى

مه گونه بی ریایى

آنگه كه رخ نمایى

دوشت داشتن یه نفر دیوونگیه!

دوست داشته شدن توسط یه نفر یك هدیست

دوست داشتن كسى كه دوست داره وظیفست

اما دوست داشته شدن توسط كسیكه دوسش دارى زندگیه...

گل همیشه نازم نبودی چاره سازم

نکردی مهربونی به قلب پرنیازم.آخه این اسمش وفانیست راه ورسم عاشقانیست وقتی که دلم گرفته دل شکستن که روانیست

به من گفتی كه دل دریاكن ای دوست،همه دریاازآن من كن ای دوست.دلم دریاشدودادم به دستت، مكش دریا به خون پرواكن ای دوست!

Eshghe haghighi dar peye padash nist,ama liaghatash ra darad

ازهزاران نفریك نفراهل دلند/آن هم تویی مابقی تندیسی ازآب وگلند.

دیرگاھیست که تنھاشدہ ام .قصه غربت صحرا شدہ ام.وسعت درد فقط سھم من است بازھم قسمت غمھا شدہ ام دگر ایینه زمن بی خبراست که اسیرشب یلداشدہ ام.من که بی تاب شقایق بودم ھمدم سردی یخھاشدہ ام.کاش چشمان مرا خاک کنید تا نبینم که چه تنھاشدہ ام...!

Ba man mesl chatr raftar nakon ke harvaght baron band omad faramoshash koni

nago bare geran bodimo raftim,nago namehraban bodimo raftim.akhe ina dalile mohkami nist.bego ba digaran bodimo raftim

سوز آهم درگلو پنهان شده

ابر چشمم مملو از باران شده

ازنسیم عشق تو زندگىطوفان شده

ای خدا این قلب من آشفته از هجران شده

Ahmagane tarin kar ra man kardam va goftam:khoda hafez;ashegane tarin kar ra to kardi va gofti:harchi to begi

كاش توقحطی شقایق

باز بشیم سوار قایق

بشینیم بریم تودریا

من وتو تنهای تنها

ماهیا خیلی امینن

نمیگن  اگه ببینن

انقدر میریم كه ساحل

از من وتو بشه غافل

قایق وباهم می رونیم

میریم اونجاها می مونیم

جایی كه نه آسمونش

نه صدای مردمونش

نه غمش نه جنب وجوشش

نه صدای گلفروشش

مث اینجا آهنی نیست

خوبن اما گفتنی نیست

پس ببین، یادت بمونه

كسی ام اینو ندونه

زنده بودیم اگه فردا

وعده ء مالب دریا

دیوار به جاى مانده از آوارم

دلتنگم و در خلوتم می بارم

هرشب كه تمام آسمان تاریك است

بیش ازهمه ء ستاره ها بیدارم

آره من اونم كه گفتم واسه چشم تو دیوونم

آره من قول دادم تا تهش باهات بمونم

ولى سرد شده نگام با یخ دوریت

من فقط یكم شكستم، خوب نگام كنى همونم..